Wczorajszy dzień spędziliśmy na konferencji „Głęboko czujemy wspólnotę naszych losów”.
Z jednej strony – trzydziesta rocznica pierwszego zjazdu „Solidarności”, od którego zaczęło się rozmontowywanie sowieckiego imperium. Z drugiej strony wśród uczestników – rewolucjoniści z Tunezji i Egiptu, którzy w trakcie tygodniowej wizyty studyjnej poznawali historię naszej demokratycznej ścieżki.
Uderzyło mnie kilka rzeczy: Czytaj dalej
Czy Wam to coś przypomina?
(Kliknij w obrazek by powiększyć)
Wydawało mi się, że takie teksty będę mógł zobaczyć już tylko w muzeach, a tu proszę, takie zaskoczenie.
Pani minister rozpoczęła od opowieści o swoich doświadczeniach jako pacjent. Mówiła o kolejkach, o przerostach zatrudnieia w szpitalach (szczególnie na południu Polski i na Ścianie Wschodniej).
Mówiła też o prawie farmaceutycznym i o tanich lekach, o skróceniu studiów medycznych i o klinice w Zabrzu, gdzie młodzi lekarze mogą ćwiczyć zabiegi na nowoczesnych fantomach – szkoda, że nie mogą tego robić na studiach medycznych.
Opowiedziała o szczepionkach, o kulisach swojej decyzji i o obecnych działaniach w sprawie E-coli 104. Za to cześć jej i chwała, bo nie uległa panice. Szkoda tylko, że jej ministerstwo tak oszczędnie informuje o braku zagrożenia w Polsce, bo ludzie przezornie nie kupują i warzywa gniją. Ogórki i kapustę jeszcze można ukisić, ale co zrobić z sałatą? Czytaj dalej Spotkanie z minister Kopacz
Zmuszony byłem dziś przeczytać projekt nowej strategii rozwoju transportu (SRT).
Reakcja w skrócie – nazwa i zawartość dokumentu kojarzy mi się dość niecenzuralnie ze zwrotem sra-ta-ta-ta-ta…
Na bazie wszystkich zamówionych raportów i analiz, strategii europejskiej i innych dostępnych opracowań Ministerstwo Infrastruktury przygotowało dokument, który kwalifikuje się do kosza.
Trochę czasu zajęło mi odnalezienie plakatu, który doskonale ilustruje mój pogląd na sprawę: Czytaj dalej
Rozpocząłem właśnie dyskusję z kolegą na GL na temat długu publicznego i kreatywnych księgowań. Uważam, że nasze Ministerstwo Finansów niewiele wie jeszcze na ten temat i dopiero raczkuje w próbach upiększania naszego budżetu.
Weźmy dla przykładu USA – bez upiększania, znajdowałoby się zapewne w czele tabeli, a tu znajduje się w środku. Czytaj dalej Dług publiczny jako procent GDP
Kątem oka obejrzałem dziś rano film dokumentalny o rozwoju demokracji – od Cromwella, poprzez rewolucję francuską, po ideały Kościuszki i rozbiory Polski.
Liberté, égalité, fraternité – to szczytne ideały, na które nie jesteśmy chyba jednak gotowi. Taka refleksja naszła mnie po poprzednim weekendzie, gdy pod prezydenckim pałacem tłum dzielił ludzi na prawdziwych Polaków i tych innych…
Mamimy się, że mamy demokrację, wolność, równość i braterstwo – ale to jednak ułuda.
To co wyprawia dziś PIS w Warszawie, wspierany dzielnie przez różne grupy od Radia Maryja po NSZZ Solidarność, nie ma nic wspólnego z żałobą, ani nawet ze wspomnieniem po tragicznie zmarłych.
Jarosław K. wyraźnie ucieszony, że udało mu się zebrać tyle osób. Wokół krzątają się ludzie pobudzający do skandowania przeciwrządowych haseł. Gdy robiłem zdjęcia usłyszałem od jakiegoś starszego człowieka – „Ty Żydzie, esbeku jeden” – postanowiłem zignorować. Trudno mi jednak ignorować, gdy ksiądz mówi o zamachu smoleńskim a politycy wykorzystują katastrofę w walce o słupki w sondażach.
I w zasadzie trudno się temu dziwić.
Najpierw tunezyjski wirus nabrał siły w Egipcie. Nie wiadomo jeszcze czy demokratyczna epidemia zakończy się na Libii i Bahrajnie, czy też zamieni się w pandemię i powędruje przez Pakistan do Chin.
Potem Matka Natura dała nam kolejną lekcję pokory trzęsąc ziemią i wywołując Tsunami. Trzecia światowa gospodarka, pomimo że do trzęsień ziemi najlepiej przygotowana na świecie, okazała się dość bezradna w konfrontacji z żywiołem.
W międzyczasie, liderzy państw europejskich wspólnie ze swymi ministrami finansów nie potrafią uzgodnić planów działania wobec niewypłacalności znanych nam członków strefy Euro.
Na rynkach rośnie więc wolatylność – każdy komunikat może być impulsem do nagłych spadków lub wzrostów. W okresie, gdy rządzi nami strach – zachowania inwestorów przestają być racjonalne Czytaj dalej Rynki są roztrzęsione
W jednym z banków funkcjonuje bardzo intuicyjny model oceny ryzyka kraju.
Oparty jest na sygnalizatorze świetlnym z dodatkowym kolorem. Jest prosty, zrozumiały i czytelny dla wszystkich – niezależnie od wiedzy makroekonomicznej skumulowanej w głowie odbiorcy.
W banku którym szkolę system jest podobny, choć pomiędzy zielonym a pomarańczowym jest jeszcze kolor żółty. Nieco inne jest także nazewnictwo, ale o tym pisać nie mogę – obowiązuje mnie klauzula poufności!
Wracam więc do prostszego systemu 4 kolorów:
Dzisiejsze popołudnie spędziłem przed ekranem komputera oglądając na bieżąco jak rozwija się egipski protest.
Tutaj link do transmisji na żywo.
Wczorajsza interwencja policji dolała tylko oliwy do ognia. Al Jazeera pokazała ciała zmarłych w kostnicach. Dziś policji na ulicach brak. Wojsko przygląda się spokojnie demonstracjom, podczas gdy na przedmieściach pojawiły się bandy plądrujące bogate dzielnice. Sytuacja zmienia się z godziny na godzinę. Fascynujące są zmiany opinii ekspertów – nikt nie jest już pewien w jaką stronę rozwinie się sytuacja.
Do tego pojawiają się informacje o protestach w Jordanii, Jemenie i Ugandzie. Nie wygląda to wesoło.
Musisz być zalogowany, aby dodać komentarz.