Wedle teorii ekonomicznej cena jest funkcją podaży i popytu.
Teoria ta jest dobrze widoczna w praktyce na rynku walutowym. Im więcej chętnych do zakupu danej waluty, tym wyżej wędruje jej kurs.
Na tej właśnie zasadzie zbudowany został rynek walutowy. Problem jednak w tym, że teoria ekonomiczna nie potrafi nam dobrze odpowiedzieć na pytanie, co powoduje że na daną walutę pojawia się przewaga popytu bądź podaży. Czytaj dalej
Wczorajszej nocy S&P obniżyło rating dla Włoch.
Co prawda tylko o jeden poziom z A+ na A, ale jest to działanie wymowne – zapewne kolejna będzie Hiszpania, a wszystko przez Grecję!
Problem Włoch polega na tym, że po obniżeniu ratingu wzrasta koszt obsługi zadłużenia, a przy obecnej wielkości zadłużenia – geometrycznie wzrasta ryzyko utraty zdolności do jego obsługi.
Dziś rano, rentowność 10-letnich obligacji Włoch wzrosła o 3 punkty bazowe do 5,619%. Koszt długu jest więc o 3,85% wyższy niż dla porównywalnych obligacji niemieckich. A wszystko w ramach jednej waluty. Czytaj dalej
Wszyscy rozpisują się o obniżeniu ratingu dla USA przez S&P. Na ten temat nie zamierzam już nic więcej pisać. Przez ostatnie 3 lata komentowałem wielokrotnie na blogach i na portalach społecznościowych co o tym sądzę. Po co się więc powtarzać.
Jeśli komuś rating ryzyka kraju potrzebny jest do wyliczenia kosztu kapitału polecam ten wpis. Aswath Damodaran wyliczył dwa tygodnie temu jakie będą konsekwencje obniżenia ratingu USA dla przedsiębiorstw i banków.
Zamiast pisania o USA, chciałbym natomiast napisać o obniżeniu prognozy ratingu dla Polski przez Chińczyków. Czytaj dalej
Wszyscy ekonomiści zastanawiają się teraz czy w poniedziałek USA staną się niewypłacalne, a tu w Europie na skraju bankructwa stanęła malutka wysepka.
Głównym problemem Cypru są banki, których aktywa wynoszą 9-krotność GDP całego kraju.
W ocenie ryzyka kraju (Sovereign Risk) dominowały do niedawna 3 światowe agencje ratingowe: Moody’s, Fitch i S&P. W ubiegłym roku dodałem do listy obserwowanych ratingów chińską agencję Dagong, która nadała odmienne ratingi dla 27 krajów. Spodobało mi się uzasadnienie Guan Jianzhong, prezesa tej agencji: „Głównym powodem globalnego kryzysu finansowego jest fakt, że obecne ratingi krajów nie odzwierciedlają ich zdolności do spłaty zadłużenia”.
Dziś pora na dodanie kolejnej agencji ratingowej do listy obserwacji. Tym razem jest to amerykańska agencja Weiss Ratings Czytaj dalej
– to już co najmniej od roku mielibyśmy układ w upadłości.
Historycznie, długi ściągano najazdem.
Teraz, sam brak spłaty nie wystarczy. Wojny muszą mieć jakiś „humanitarny” powód. Jjesteśmy zbyt cywilizowani by siłą odbierać długi. Ale w tym naszym cywilizowaniu zachowujemy się wobec naszych władców jak poddani z bajki Christiana Andersena „Nowe szaty cesarza”. Czytaj dalej Gdyby Grecja była firmą
Portugalia otrzymała właśnie pomoc z IMF w wysokości 80 miliardów euro.
Rozpocząłem właśnie dyskusję z kolegą na GL na temat długu publicznego i kreatywnych księgowań. Uważam, że nasze Ministerstwo Finansów niewiele wie jeszcze na ten temat i dopiero raczkuje w próbach upiększania naszego budżetu.
Weźmy dla przykładu USA – bez upiększania, znajdowałoby się zapewne w czele tabeli, a tu znajduje się w środku. Czytaj dalej Dług publiczny jako procent GDP
W jednym z banków funkcjonuje bardzo intuicyjny model oceny ryzyka kraju.
Oparty jest na sygnalizatorze świetlnym z dodatkowym kolorem. Jest prosty, zrozumiały i czytelny dla wszystkich – niezależnie od wiedzy makroekonomicznej skumulowanej w głowie odbiorcy.
W banku którym szkolę system jest podobny, choć pomiędzy zielonym a pomarańczowym jest jeszcze kolor żółty. Nieco inne jest także nazewnictwo, ale o tym pisać nie mogę – obowiązuje mnie klauzula poufności!
Wracam więc do prostszego systemu 4 kolorów:
Trochę nieciekawie to wygląda.
Musisz być zalogowany, aby dodać komentarz.