Bill Gates chce opodatkować roboty, a Elon Musk chce by rządy wypłacały uniwersalne zasiłki

W wywiadzie udzielonym kilka dni temu Bill Gates zasugerował by opodatkować roboty analogicznie do ludzi wykonujących podobną pracę. Czytaj dalej Bill Gates chce opodatkować roboty, a Elon Musk chce by rządy wypłacały uniwersalne zasiłki

Członkowie SKOK Wołomin tracą podwójnie – czy wiedzieli co ryzykowali?

Dziś Bankier pisze o wezwaniach do zapłaty, wysyłanych członkom SKOK Wołomin przez syndyka. Dotyczy to 7000 osób, które jako członkowie SKOK są jego współwłaścicielami. Ustawa o SKOK mówi, że członek kasy odpowiada za straty powstałe w kasie do podwójnej wysokości wpłaconych udziałów.  Czytaj dalej Członkowie SKOK Wołomin tracą podwójnie – czy wiedzieli co ryzykowali?

Portale społecznościowe – czy czas na rozwód?

W piątkowy wieczór czytałem interesujący artykuł Cala Newporta w New York Timesie pod dość prowokującym tytułem: „Porzuć media społecznościowe. Twoja kariera może od tego zależeć”.

Autor jest dość młodym profesorem informatyki, który nie ma kont na portalach społecznościowych. Uważa, że strach jego generacji przed niebytem w Internecie jest mocno przesadzony. Wbrew wszechobecnym zaleceniom internetowych autorytetów by budować silne marki osobiste, autor usiłuje przekonać swoich odbiorców by poszli pod prąd. Namawia ich by pozamykali swoje konta. Czytaj dalej Portale społecznościowe – czy czas na rozwód?

Deutsche Bank – grecka tragedia w niemieckiej instytucji

Ukradłem tytuł Damodaranowi, – celowo! 🙂 Od ponad dwóch dekad go uwielbiam, ale z jego wyceną Deutsche Banku nie mogę się zgodzić. Z tytułem jednak trafił w samo sedno.

Cechą charakterystyczną greckiej tragedii było to, że kończyła się ona zawsze katastrofą, a często śmiercią głównego bohatera. Było to karą bogów za przekroczenie dozwolonych granic. W tym kontekście Damodaran ma rację w tytule. Myślę, że narzuciła mu to jego podświadomość. Inaczej zatytułowałby wpis tragikomedią, bo w tym starożytnym gatunku było dobre zakończenie. Czytaj dalej Deutsche Bank – grecka tragedia w niemieckiej instytucji

Paweł Reszka – „Chciwość”

W podtytule: „Jak nas oszukują wielkie firmy”.

W zasadzie nic więcej nie trzeba komentować. I choć autor pisał głównie o doradcach bankowych, agentach ubezpieczeniowych i o pośrednikach finansowych, to mechanizmy stosowane są także przez inne firmy. Po lekturze, każdy znajdzie zapewne przykłady jak został zrobiony w konia w podobny sposób. Z tej perspektywy, jest to lektura obowiązkowa, która dla większości z nas będzie najlepszą inwestycją w życiu.  Czytaj dalej Paweł Reszka – „Chciwość”

Dobra zmiana w podatkach

Wyczytałem właśnie, że do projektu nowelizacji Ordynacji wprowadzono przepis, zgodnie z którym podatnicy prowadzący księgi podatkowe za pomocą programów komputerowych mają być zobowiązani – bez wezwania ze strony organu podatkowego – do przekazywania drogą elektroniczną resortowi finansów danych z prowadzonej ewidencji VAT. Wygląda na to, że MF dąży do uzyskania całkowitej kontroli nad zapisami księgowymi i podatkowymi w firmach.

Podobne pomysły realizowane były w Trzeciej Rzeszy. 11 listopada 1937 roku wprowadzono tam jednolity plan kont, dzięki czemu niemiecka biurokracja miała możliwość sprawowania ścisłej kontroli podatkowej i analizowania rentowności przedsiębiorstw.

Jutro idę do biblioteki wypożyczyć „Historię społeczną Trzeciej Rzeszy” Richarda Grunbergera, bo z dnia na dzień widzę coraz więcej analogii. Wygląda na to, że IV Rzeczypospolita – świadomie bądź nieświadomie – wzoruje się na Trzeciej Rzeszy. Trzeba doczytać by przewidzieć jakie mogą być kolejne kroki.

Alphabet – wyniki pierwszego kwartału 2016

Wysłuchałem właśnie prezentacji wyników pierwszego kwartału 2016. To staje się już prawie monotonne. Wzrost przychodów w kwartale +17% r/r z 17 miliardów USD do ponad 20. Wzrost zysku netto za kwartał o 700 mln USD r/r, czyli średnio Alphabet generuje 1,4 miliarda USD zysku netto na miesiąc.

Najciekawsze jest to, że zatrudnienie r/r wzrosło z 55 tys do 64 tys osób.

Ciekawa jest też zmiana terminologii. Jeszcze rok temu mówiono głównie o Google i o jednolitym modelu biznesowym opartym na reklamie. Teraz oprócz Google i YouTube mówiono także o innych „zakładach”. Nie w znaczeniu zakładów pracy, a w znaczeniu spekulacyjnym –  jako „postawienie pieniędzy na przewidywany przebieg zdarzeń, wynik meczu, gonitwy, walki”.

bet – an act of risking a sum of money on the outcome of a future event

Jeśli ktoś zechce pobawić się w analizy, to dane źródłowe znajdują się tutaj:

https://abc.xyz/investor/news/earnings/2016/Q1_alphabet_earnings/

6,7 miliarda straty banku, który ma misję „Passion to perform”

Deutsche Bank ogłosił wczoraj, że w ubiegłym roku wygenerował 6,7 miliarda EUR straty, z zastrzeżeniem, że strata może się jeszcze pogłębić do zatwierdzenia sprawozdania finansowego 16 marca.

Czym spowodowana jest strata?

5,2 milarda EUR to koszty prawne i procesowe (głównie kary za oszukiwanie klientów i działanie na ich szkodę), jeden miliard na koszty restrukturyzacji i pół miliarda, które w ogłoszeniu zaginęło gdzieś między wersami – najprawdopodobniej strata operacyjna.

John Cryan uzasadnił tą stratę jako konieczną, by móc wreszcie realizować nową strategię 2020, która ma spowodować, że Deutsche Bank stanie się prostszą i efektywniejszą instytucją finansową z ograniczoną ilością produktów dla wybranych klientów, dla których bank będzie chciał zaoferować głębsze relacje.

Ciekaw jestem, czy za kilka lat jeszcze coś z tego banku zostanie… 28 stycznia zerkniemy na sprawozdanie finansowe za 4Q15 i zobaczymy co w cyfrach piszczy.

Źródło

Jak stracić 120 mln funtów (GBP) w pół roku

Trzeba mieć odpowiednie doświadczenie!

Według Bloomberga [źródło], trader, który w pół roku wygenerował 120 milionów funtów straty dla 5 banków podchodził do tego zadania już po raz trzeci. Poprzednio, w 2008 roku stracił 54 miliony funtów, a w 2013 roku milionów. Google twierdzi, że w Wielkiej Brytanii był powiązany z sześcioma już nieistniejącymi firmami…

Company search Alberto Statti

Cóż, ryzyko w Treasury powinno było wyłapać, że jego firmy bankrutowały już kilka razy. Tym razem podstawił swoją dziewczynę, która oficjalnie została dyrektorem firmy. Jej rodzina dostarczyła kapitał początkowy – ćwierć miliona funtów! Alberto był tylko jedynym pracownikiem zatrudnionym na podstawie umowy o pracę jako menedżer. Do pomocy miał dwóch młodszych traderów, którzy prowadzili własne działalności gospodarcze i zarabiali wyłącznie prowizję od transakcji. W sumie, handlowali mniej niż kwartał. W większości otwierali krótkie pozycje na obligacjach licząc na spadki cen. Firma mieściła się w jednym pokoju (dzielonym z inną firmą). Dziwi mnie, że w bankach dostali tak wysokie limity.

W obecnych czasach strata w wysokości 120 milionów jest prawie niezauważalna, gdy banki płacą wielomiliardowe kary, by nie przyznać się do łamania przepisów. Jest to jednak chora sytuacja. Wydaje mi się, że kluczowym czynnikiem sukcesu naszego tradera w generowaniu straty była presja na wynik w bankach. Gdy spadły stopy i zamarł handel, dealerzy banku cieszyli się chyba, że znaleźli jelenia, który chciał grać wbrew rynkowi. I tylko dlatego udało mu się tym razem dobrnąć do 120 milionów. A można było spokojnie takiej sytuacji uniknąć, gdyby zrobiono analizę 4 filarów.